Ik ga een nieuwe blog starten. Al langere tijd loop ik met dit idee rond en omdat mijn blog over zijn en hebben erg aan dit thema vastzit, wil ik een blog waarin ik wat breder kan publiceren over hoe ik in het leven sta of zit of loop…
Nadat ik vanmiddag alle verhalen op het EA-symposium had aangehoord en nog even gezellig en inspirerend had nagebabbeld met Peter, Maarten, Jetteke, Ron, Henk M en Johan Kl-H, leek het mij de tijd om dit concept maar het licht te laten zien. Het is natuurlijk een zwak concept 
Ik arriveerde wat later op het symposium, want wie houdt zoiets nu in Rotterdam Delfshaven met alle verkeersdrukte eromheen? Hierdoor miste ik de boekuitreikingen.
Maar ik was nog wel op tijd voor de verhalen van Jos Douma en van Matthijs Vlaardingenbroek. Allebei goede sprekers met een mooi verhaal vanuit hun praktijk. De Helixprijs werd uitgereikt door ‘onze’ Peter Kos aan Daniel de Wolf voor zijn missiewerk in Rotterdam (ThugsChurch) en daarna barstte er een discussie los.
Helaas was er geen echte discussie want ze kropen al rap naar elkaar toe. En juist daardoor kwam ik tot de conclusie dat mijn zwakke-visie een mooie context biedt om aan geloof en dialoog te verbinden.
Douma nam niet echt positie in vanuit de kerk, maar vanuit zijn persoonlijke houding waarbij hij de kerk relativeerde. Daarbij gaf hij aan dat zowel Matthijs als hij hetzelfde werk doen en dat er voor elke kerbezoeker wat wils mag zijn als ze maar de weg naar Jezus vinden. Zoiets…
Natuurlijk is dit al een verzwakking van zijn eigen achtergrond. Veel vrijgemaakte broeders en zusters zullen niet zo flexibel zijn als Douma. Dat weet ik ook vanuit de verhalen van een mij bekende vrijgemaakte dominee. Maar dit geldt voor meerdere gevestigde kerken. Of het nu evangelisch, gereformeerd of katholiek is. Dat zit al in het woordje ‘gevestigd’… Dan is er sprake van een identiteit die in de weg kan staan als je er verkeerd mee omgaat en deze te hard laat gelden. Maar gelukkig gebeurt ook daar veel goeds.
Matthijs liet zien dat de mensen uit de achterstandswijk waar hij werkt een bijzondere aanpak vragen. Alles is er in hun kerk op gericht om deze mensen tegemoet te komen. Ook bij hem speelt de kerkelijke traditie waar hij uit komt een zwakke rol en was het aangepast aan de bezoeker.
Zo lieten zij zien dat twee verschillende mensen met verschillende achtergronden en verschillende ‘doelgroepen’ bereid waren om hun achtergrond te verzwakken voor de mensen van hun kerk en voor en gesprek met elkaar.
Dat was een mooi gebaar, maar erg slecht voor een discussie. Volgens mij hadden ze nog wel wat meer uitelkaar mogen blijven zodat de standpunten ook helder werden. Er zijn nu eenmaal verschillen aan te wijzen die er ook zijn. Over de overeenkomsten kunnen we het altijd nog hebben.
Toch was het een inspirerende dag om zo te zien wat anderen onder missie verstaan en hoe zij dit in hun omgeving vormgeven.
Maar toen ik aan het eind met Henk en Johan sprak en Matthijs er ook nog even bij kwam, ging er bij mij een licht op. Wat ondersteunend kan zijn aan een nieuwe beweging van geloof is het concept van ‘zwak geloven’.
Dat ga ik dus maar uitwerken op mijn blog aldaar. De beschrijving staat er al. De rest volgt wel… Misschien komt er wel een zwakke beweging uit voort of een zwakke stroming.
Nu zal ik mijn bijdragen daar kort en bondig proberen te houden
[...] Meer lezen: Weblog Paul Abspoel (Vrijspraak): Terugkijkend op een mooie dag Nederlands Dagblad: Eten, praten en samen op de knieën Reformatorisch Dagblad: Kerk van het ‘tuig’ in Rotterdam Weblog Norman Viss: Ouderwets Emerging Weblog Ronald van den Oever (Zwak Geloven): Aanleiding voor een nieuwe blog [...]
Eh Roon,
You’re back! Op WordPress, super.
Ik ga je volgen!
Helaas kon ik niet op de dag aanwezig zijn ivm mijn werk… als ik er wel was geweest, dan had ik mijn twijfels gehad over de discussie… zou ik er in vliegen en er een gezouten conversatie van maken (waarvoor best ruimte was, als ik het zo na lees) of me koest houden en deze twee boeken bejubelen…
Ik kies voorlopig voor de tweede weg. Deze twee boeken zijn meer dan welkom en laten we er alle lessen eerst maar eens uit leren!
Succes met je blog!
Johan
Klinkt veelbelovend, Ronald. Ik zie uit naar je verdere bezinning op deze spannende term ‘zwak geloven’… Waar het kan zal ik meedenken.
Boele
Welkom jongens!
=) Johan. Ja jij zou erin vliegen… Toen Jos Douma sprak over de ADHD-Jezus van de emergent church, heb ik dan ook glimlachend en natuurlijk met ontzettend veel liefde aan je gedacht =)
Maar ik voelde me te zwak voor een dergelijk invliegen. Ze zeiden immers hele mooie, inspirerende dingen en waren ook zeer vriendelijk tegen elkaar. Dat heb ik gewaardeerd. Maar de discussie was wat zouteloos omdat de posities niet sterk waren. Dat is het nadeel van verzwakking.
Boele, dank je voor je vriendelijke woorden. ik ben ook ooit eens bij jouw blog/site langsgeweest en daar zag ik ook veelbelovende dingen voorbij komen. Meedenken is altijd mooi. 2 denken immers meer dan 1
tot later!
Als Douma “Schildklier-Jezus” had gezegd…
Hij heeft natuurlijk wel een punt. Ik heb zelf ook wel eens het gevoel dat er altijd “vernieuwing” wordt gevraagd… daar wordt je moe van…
maar aan de andere kant heb ik ook een “gevoel van urgentie” wat ik vaak mis bij de beleidsmakers in kerken. ik vraag me af hoe veel tijd we met z’n alle hebben op veranderingen aan te brengen die wel noodzakelijk zijn.
Als bijv. de PKN ruimte zou maken voor experimenten (wat er nu niet is), een soort fresh expressions… dan zou er heel wat ADHD geklaag weg zijn… nu blijven pioniers tegen dezelfde vragen opbotsen en dus blijven ze hetzelfde roepen.
Misschien had Douma wel een punt, maar ik vond hem toch niet zo heel overtuigend in zijn verhaal op dat punt. Vooral niet als representant van zijn kerkelijke achtergrond. Ik heb de indruk dat ze hier en daar nog best kunnen groeien in verzwakking ten gunste van de urgentie voor de missie en de verbinding met buitenkerkelijken. Hoewel ik deze week weer mooie verhalen hoorde over de vrijgemaakten in Amsterdam die daar liefdewerk doen en buitenkerkelijken bereiken. Ook in Arnhem doet ds. Hutte goed werk en volgt hij een gastvrije “zwakke koers”. Maar dat wordt niet door elke vrijgemaakte broeder en zuster in den lande gewaardeerd.
Tja het is spannend om de verzwakking zowel binnen de kerk uit te werken onder elkaar als naar buiten toe.
Ik dacht dat er juist wat meer ruimte zou komen bij de PKN? Is dat project niet doorgegaan?