Nieuw Jasje

Omdat ik een doorstart wil maken met mijn blog heb ik gekozen voor een nieuw jasje. Ook heb ik mijn welkom wat aangepast en leg ik daar meer uit over de doorstart van mijn blog. Hopelijk vinden we elkaar weer rondom zwak geloven en kunnen we elkaar inspireren in de komende tijd.

Zwakgeloven – een nieuwe invulling?

Mijn zwakgeloven-blog ben ik jaren geleden begonnen als een plek waarop ik hardop wil denken en waar voor mezelf mijn gedachten wat kon ordenen en ook de ontwikkeling daarin terug kon zien. Geen dagboek maar een blog, zodat ik het kon delen met iedereen die belangstelling had. Natuurlijk was er een risico dat sommigen mij ergens op zouden vastpinnen, of zich zouden storen aan mijn vaagheid en breedsprakigheid. Maar dat risico heb ik genomen. Meer had ik niet voor ogen met mijn blog en nog steeds is dit mijn belangrijkste drive.

Lees verder

Zwakgeloven in 2014-2015

Hoewel er veel tijd zit tussen januari en nu, zal ik dit keer maar geen update meer noemen. Ik kan niet aan de gang blijven😉

Het heeft even geduurd omdat het afgelopen jaar laatste jaar enorm intensief is geweest voor mij. Veranderingen in de werksfeer en de aanvang van mijn studie hebben me flink bezig gehouden. Gezondheidsredenen maakten het ook minder mogelijk om mij er in de vakantie mee bezig te houden. Maar nu ik weer wat herstel van fysieke kwalen, doe ik weer een poging om wat te delen van waar ik mee bezig ben.

Lees verder

Update zwakgeloven 2014

IMG_4049Het heeft even geduurd, maar hier ben ik dan weer.

In sommige periodes kun je beter even een tijdje zwijgen. Zeker als het stormt en er op elk moment weer andere gedachten en gevoelens aanwezig zijn. Dan is het lastig om weer iets van stabiliteit te voelen en woorden te vinden voor dat wat ik meemaak. Schrijven vraagt blijkbaar toch om een stabiliteit of een continuïteit, ook al is het maar een zwakke continuïteit.🙂

Er hebben nogal wat ingrijpende veranderingen plaatsgevonden die ik hier met jullie zal delen.

 

Lees verder

Zwak geloven en radicale geweldloosheid (1)

200px-Broken_rifle.svgToen ik ruim twintig jaar geleden militaire dienst weigerde vanuit gewetensbezwaren, had ik niet de indruk dat ik hiermee iets deed wat in mijn omgeving gewoon was. Niet in mijn familie, maar ook niet in mijn kerk waar ik nog maar net betrokken was geraakt.  In die tijd was het hooguit iets voor anarchistische activisten, was mijn indruk.

Ik was nog maar net christelijk geworden en had tot die tijd als doel om met mijn actieve beoefening van vechtsport een stoere marinier te worden. Door mijn nieuwe spirituele kijk op de wereld, veranderde mijn gedachten en werd ik pacifist toen de Golfoorlog een feit werd.

Lees verder

Zwakgeloven zomer-update

Afgelopen jaar is het hier erg stil geweest op mijn blog.  Zelf heb ik weinig stil gezeten, maar ik kwam er moeilijk toe om dit te delen in blogvorm. Er was te veel onduidelijkheid, er ging veel inspanning zitten in andere dingen en zo kwam ik er niet aan toe om mijn blog van updates te voorzien. Ook op twitter werd ik wat rustiger.

Nu, zo aan mijn begin van de zomervakantie wil ik de balans opmaken en kan ik er iets van delen op mijn blog.  Sommige dingen heb ik nog niet op mijn twitter of facebook gedeeld omdat ze wat meer toelichting nodig hadden dan de daar toegestane tekens. Dus vandaar doe ik een update op deze plek. Zo wordt het een soort van nieuwsbrief zonder de vraag naar een financiele bijdrage😉

Lees verder

Laat het inzicht met rust – A.J. Heschel

In het kader van opnieuw afstemmen op mijn bronnen😉 wil ik dit keer stil staan bij Abraham Joshua Heschel.

In mijn vorige blog heb ik laten zien dat Vattimo meer mijn provocatieve of tegendraadse inspirator is. Ik waardeer hem, omdat ik vind dat hij de vinger op plekken legt en een luis in de pels is bij ontwikkelingen in onze samenleving, die mij ook bezorgd maken. Ontwikkelingen waar ik zelfs last van heb. In zijn kritiek herken ik mijn ongemak en in zijn oproep zwakheid zie ik ook een mogelijke oplossing. Op z’n minst voor mezelf! Niet dat ik daarin ben gearriveerd. Het is een richting die ik voor ogen wil houden. Maar tussen Vattimo en mij blijven er ook verschillen bestaan. Een symbiose zal het niet worden. Misschien stelt dit sommige kritische reaguurders gerust.😉

Abraham+Joshua+HeschelAbraham Joshua Heschel (1907-1972) lijkt in bepaalde opzichten wel op Vattimo. Hij spreekt ook vanuit een besef dat de westerse mens is afgedreven van het oorspronkelijke. Hij ziet het als zijn taak om de westerse mens weer terug te brengen bij een moment wat aan het denken vooraf gaat. Zoals Vattimo pleit voor een verzwakking van de metafysica die als een onderdrukker de spontane onbevangenheid van mensen geweld aan doet. Misschien wel vanuit eenzelfde profetische motivatie.

Het boek ‘God zoekt de mens’ van Heschel ontdekte ik al in 1991 ergens in zo’n witte boekenmarkt waar ze ook dvd’s en schrijfboekjes verkopen. Ik wist toen nog niet dat het mij op zo’n diep niveau anders naar de werkelijkheid zou laten kijken. Ook in mijn bijbellezen veranderde door dit boek. Hij heeft me geleerd over het onuitsprekelijke, de verwondering, de aanbidding en het besef van God. Een oerervaring die we ook nog eens als mensen met elkaar delen. Soms tot op grote hoogte. Maar in die tijd geloofde ik nog niet zo lang in God en waren de woorden van Heschel totaal nieuw voor me. Dit hoorde ik ook niet bij gelovigen om mij heen.

Lees verder