Evert Jan Ouweneel over de “weak-side of God”

Vodpod videos no longer available.

 

 

Een mooie toespraak van Evert Jan Ouweneel over de weak-side of God. In de geschiedenis zijn we ons teveel op de power-side gaan richten, zodat de weak-side ondergesneeuwd raakte.

2 thoughts on “Evert Jan Ouweneel over de “weak-side of God”

  1. In het kader van zwak geloven lijkt me dit zeker een on-topic discussie. =)

    Ik heb een corpus. Maar niet in onze huiskamer omdat andere huisgenoten dit minder waarderen. Hij hangt boven mijn bureau. Het is minder uniek aan het worden om mij heen. Ik heb daar ook nog een olijfhouten hoofd van de lijdende Christus (op de Olijfberg gekocht ). Ook had ik nog een hoes van de Violet Burning (een favoriet bandje) van het album “Strength” in postervorm.

    Eveneens met het hoofd van de lijdende Christus die je na goed kijken in abstracte vorm kon zien. Helaas ben ik het kwijt geraakt. Er komen wat stromingen opzetten in christelijke sfeer die dit lijden proberen weg te poetsen of proberen te fixen en daar wil ik mij graag tegen verzetten. Daarnaast merk ik dat ik soms op andere manieren het lijden wil ontlopen. Juist door dit lijden van Christus zo te laten zien raak ik in contact met het diepe lijden wat in de wereld is. Zowel in de zogenaamde welvaartslanden als in de derde wereld landen zie ik het lijden aanwezig. Dit lijden maakt veel los.

    Ik denk dat dit wel eens de motor voor ons kan zijn om Jezus te volgen en te leven zoals Hij deed. C.S. Lewis noemde lijden al Gods Megafoon om ons aan te spreken. En in onze tijd van onverschilligheid en cynisme zou dit ons weleens in de goede richting kunnen helpen. Ook de reacties op zwakgeloven lijken soms weleens te maken te hebben met moeite om het zwakke onder ogen te zien. Het maakt ons ongemakkelijk, we zitten opeens niet meer zo lekker in onze comfortabele stoel. Even de terecht-kritische reacties daargelaten =)

    Ik hoor net over de telefoon dat een achterneefje van mijn vrouw voor de trein is gesprongen. Ik ken hem niet, alleen zijn oom en oma. Dit kan alleen maar wijzen op zo’n diep lijden van deze jongen waardoor het leven ondraaglijk is geworden. Zelfs in ons Nederlandje waarin we graag blijven benadrukken dat we zo hoog op de welvaartsladder staan. Toen ik in Amsterdam als maatschappelijk werker bezig was heb ik dit lijden ook van veel mensen van dichtbij meegemaakt. En ook in mijn eigen leven is lijden niet buiten de deur gebleven. Dan gaat een corpus nog meer spreken. Hij droeg ons lijden en nog meer. Zo kan Hij in alles bij ons zijn.

    Dus niet alleen in woorden is zwakheid een thema, maar ook in beelden. Zelfs in muziek spreekt pijn, lijden en eenzaamheid mij aan. Dit hoeft niet alleen christelijke muziek te zijn. Het vermindert de eenzame pijn van mijn eigen lijden omdat het wordt gedeeld.

    Hoewel de stijl niet gelijk mijn favoriete stijl is, vind het het schilderij van de afbeelding erg sprekend. Het diepe lijden krijgt zo een beeld. Gek genoeg vind ik de film The Passion of Christ ook erg sprekend. Het is een traditie geworden om het jaarlijks te kijken. Juist de discussie eromheen maakt voor mij duidelijk dat dit lijden toch vaak erg moeilijk ligt bij mensen. Ook bij mezelf.

    Jezus vraagt ons dus niet voor niets om in “de maaltijd” zijn dood te gedenken. Gek genoeg niet zijn opstanding.

    Dank je voor je reactie. Het zet mij ook weer even stil bij centrale noties in mijn geloofsleven.

    En wat zegt het jou Reclusius? Voor zover woorden kunnen reiken.

    hartelijke groet!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s