In tijden van zwakte…

Al weer wat dagen en weken niet gepost alhier. Terwijl het juist een prima periode is geweest om zwak te geloven. Met de oudste net op het voortgezet onderwijs, wordt ik weer herrinnerd aan mijn periode op de MAVO en kom ik ook weer mezelf tegen in hoe ik daar in de problemen kwam en niet goed kon aanhaken. Hoe docenten mij als een lastig ventje typeerde die op een zwarte lijst stond volgens de toenmalige directeur die mij ook zo’n 8 keer van school stuurde (en weer terughaalde) Hopelijk doet mn zoon het beter =)

En dan nog die “vreselijke” verhuizing met verbouwing die eigenlijk meer een renovatie is geworden. Het resultaat mag er zijn, het ziet er prima uit en we genieten van al het nieuwe en de hoeveelheid aan ruimte. Maar ik ben wel tegen veel van mijn grenzen gelopen. Nu zijn we over en is het oude huis ook overgedragen en kunnen we in ons eigen tempo verder. De pijn in mijn lichaam neemt af en hopelijk zet de opkomende verkoudheid niet door.

Juist al deze situaties die mij bij mijn zwakheid brachten, gaven overvloedige inspiratie tot zwak bloggen. Helaas had ik er gewoon de kracht niet voor (…) Sjonge wat merk ik dan dat ik beperkt ben en weinig zelf kan. Als niet handige klusser bijvoorbeeld, krijg mijn ego deuk op deuk als er toch veel op dat gebied op mij ligt te wachten. Goed ik heb zelf laminaat gelegd en veel andere klusjes gedaan, maar was in veel dingen toch erg afhankelijk van goede hulp. En dat was er gelukkig. Veel mensen hebben ons hierbij geholpen zodat we weer erg beseffen hoe belangrijk een vriendenkring is, maar ook een kerk waaruit veel hulp kwam. Dat zijn goede ervaringen van vertrouwen. Een vertrouwen wat bij mij niet vanzelfsprekend is.

De zwakte die ik mij mezelf ervaar brengt me niet alleen dicht bij mezelf en mijn tekorten, maar brengt me ook bij anderen waarmee ik mag optrekken. En het is in deze zwakte dat ik ook weer leer ontvangen. Echt ontvangen… en dat vind ik een levenskunst. Ontvangen van vrienden en ontvangen van God.

Juist in deze tijd herdenken we het grootste cadeau wat aan de mensen is gegeven. Er was een moment in mijn leven dat ik dit besefte en dat ik het in ontvangst nam. Het overweldigde mij door een overvloed aan liefde en het heeft me ook niet meer losgelaten. Ook al liep ik tegen moeilijke dingen aan bij anderen en bij mezelf. De liefde van God in Jezus Christus liet mij niet meer los. Ook toen ik dacht dat ik het kwijt was, kwam het plotseling weer terug.

God is een persoonlijke God, hij heeft persoonlijke aandacht voor mij en wil zijn liefde aan mij laten zien. En ik vermoed dat dit niet alleen voor mij geldt =)

Ik wens je een kerst toe waarin je deze liefde weer op een nieuwe manier en van heel dichtbij mag meemaken.

Ronald

One thought on “In tijden van zwakte…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s