Nieuw Jasje

Omdat ik een doorstart wil maken met mijn blog heb ik gekozen voor een nieuw jasje. Ook heb ik mijn welkom wat aangepast en leg ik daar meer uit over de doorstart van mijn blog. Hopelijk vinden we elkaar weer rondom zwak geloven en kunnen we elkaar inspireren in de komende tijd.

3 thoughts on “Nieuw Jasje

    • Dank je wederom voor je reactie Rob. Ik kan van je leren dat je veel kunt zeggen met weinig woorden🙂 Ik herken wat je zegt over woorden zoeken en woorden die zoeken. Het ware van de werkelijkheid pellen… Dat ware is voor mij nog wel even zoeken soms. Ik zit zo vaak nog vast aan woorden van anderen in het reageren of in het tegenreageren…

      Ik zag pas een boeiende aflevering van ‘Black Mirror’ waarin een jongen in een toekomstige wereld vol schijn van virtual reality iets had gevonden wat echt was. Het was de echte stem van een echte vrouw die hem raakte, in een wereld vol nep en misvorming. Hij moedigde haar aan om mee te doen in een talentenshow, maar in deze talentenshow werd deze vrouw haar stem ‘ontnomen’ en werd ze gepusht om dingen te doen die anderen graag van haar verlangden. Op die manier worden we allemaal ‘second hand people’ en worden originele makers snel in beslag genomen door de makelaars van de markt (in tragische termen van Ayn Rant)

      Het echte is voor mij, echt mezelf zijn in verbondenheid met God, die deze werkelijkheid doorziet. In zijn licht zien wij het licht en zelfs de duisternis verbergt voor Hem niets. Zo heb ik hem weer leren kennen…

      Met mezelf en met God verbonden in zijn wereld met zijn mensen en waar het soms nog flink mistig kan zijn. Dag Hammarskjøld zei ooit: de langste weg is de weg naar binnen. En die weg naar binnen is voor mij geen directe weg alsmaar rechtdoor. Het loopt vaak via omwegen en vaak via anderen of de Ander. In dit cirkelen zoek ik mijn weg om te gaan.

      Op dit moment lees ik in ‘De weg van de mens’ van Martin Buber. Een prettig klein boekje, maar met een inhoud die elke omvang overstijgt. Ik had het ooit gelezen, maar werd er nu weer door aangesproken rondom het thema ‘bij mezelf beginnen’. Dat is de titel van een hoofdstuk in het boek. De weg van de mens is een bijzondere (unieke) weg die vastbeslotenheid vraagt en bij de mens zelf begint, maar niet met zichzelf bezig is. In woorden van Rabbi Mendel van Kozk: ‘niet naar buiten gluren, niet bij een ander naar binnen gluren en zichzelf niet beogen.’

      Ik ben benieuwd welke woorden ik op deze weg tegen zal komen, Rob.🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s